Nad czym pracuje dziecko w klasie 4
Nad rachunkami, których nauka się kończy, a które trzeba utrzymać: nawiasy, ułamki, zadania dwudziałaniowe. Nad geografią ze szczegółami — małymi krajami, a nie oczywistymi. I nad rozumowaniem, które nie jest rachunkiem, czyli tam, gdzie gry logiczne zaczynają zarabiać na swoje miejsce.
Algorytmy
„Ustaw po kolei” to sortowanie bąbelkowe wykonane ręcznie: jedynym ruchem jest zamiana dwóch sąsiadów, a liczba potrzebnych zamian jest dokładnie liczbą par, które stały odwrotnie. „Przenieś wieżę” to wieże Hanoi, najkrótszy uczciwy przykład planu, który zawiera sam siebie. Obie mają przycisk „Zobacz”, który odtwarza algorytm krok po kroku, a w tym wieku dziecko już za nim nadąża.
Czego tu nie ma
Ta strona kończy się na dziesięciu latach. Dzielenie pisemne, ułamki dziesiętne, procenty i prawdziwa algebra nie są tu i nie będą: strona, która próbuje objąć wiek od pięciu do szesnastu lat, nie obejmuje porządnie żadnego. To, co tu jest, ma zostać skończone i zostawione.