Rzutnik albo tablica interaktywna to inne urządzenie niż tablet na kolanach, a prawie wszystko, co sprawia, że ta strona jest przyjazna na wyciągnięcie ręki, jest złe z czterech metrów. Tryb tablicy to naprawia.
Link
Wystarczy otworzyć smarties.co/play/?board=1 i tryb jest włączony. Wybór zostaje zapamiętany, więc zakładkę na szkolnym laptopie robi się raz. ?board=0 wyłącza tryb, tak samo jak przełącznik w Panelu rodzica.
Co się zmienia
- Litery są o połowę większe, niezależnie od ustawionego rozmiaru tekstu
- Układ robi się szerszy, a przyciski większe — pod palec na tablicy
- Znikają odwiedzające zwierzaki, propozycja instalacji i karta „czy wiesz, że” — trzydzieścioro dzieci patrzących na jeden ekran nie potrzebuje motyla
- Nic więcej się nie zmienia: te same gry, te same poziomy, te same odpowiedzi
Ile to kosztuje
Nic i nie ma tu czego zakładać. Do grania nie trzeba konta, nikt nie pyta o adres e-mail, a płatnej wersji tej strony nie ma. Jeśli lekcja potrzebuje zadań na papierze, te same generatory, na których chodzą gry, drukują karty pracy.
Gra na własnej stronie
Każda gra ma też własną ramkę pod adresem /embed/<gra>/ — sama gra i
nic więcej: bez nagłówka, bez stopki, bez zgód do klikania. Można ją wstawić prosto na
bloga klasowego albo na stronę z lekcją. Spis wszystkich gier z adresami jest w
/games.json.
Dwoje dzieci przy jednym ekranie
Pojedynek pokazuje to samo pytanie na obu połowach ekranu, przy czym górna jest do góry nogami — dwoje dzieci może usiąść naprzeciw siebie przy tablecie. Na tablicy sprawdza się jako gra dla całej klasy z dwojgiem ochotników.
Czego tu nie będzie
Nie ma kont klasowych, logowania uczniów ani panelu nauczyciela i nie są planowane. Nic z tego, co robi dziecko, nie trafia do nikogo. To celowe ograniczenie, a nie brakująca funkcja: strona, która nie potrzebuje konta, nie potrzebuje też zgody rodziców.