Czego uczy
Wyboru między ą a ę. W odróżnieniu od ó i u te dwie litery nie brzmią tak samo, ale wymieniają się w rodzinie wyrazów — ząb i zęby, dąb i dęby, gęś i gąski — a dziecko, które sięgnie po wyraz pokrewny, trafia w większość bez zapamiętywania czegokolwiek.
Drugą pewną grupą są końcówki: bezokolicznik zakończony na -ąć bierze ą zawsze.
Jak to działa
Słowo z luką i dwie litery, tak samo jak w pozostałych trzech grach ortograficznych. Podpowiedzią jest wyraz pokrewny, więc przychodzi reguła, a nie odpowiedź.
Trzy poziomy. Dwa pierwsze biorą słowa zwykłe, trzeci dokłada wyjątki i te słowa, w których reguła działa tylko wtedy, gdy zna się już inne słowo. Wyjątek warto spotkać po regule, a nie przed nią.
Na co zwrócić uwagę
Warto wypowiedzieć wyraz pokrewny na głos — „ząb, a więcej niż jeden to?” — i dać dziecku usłyszeć wymianę. Działa znacznie lepiej niż podpowiedź na ekranie.
Ą przed ć to grupa warta osobnego przećwiczenia: wziąć, zacząć, zdjąć. Jest mała i siedzi na trzecim poziomie.